नयाँ सरकारका मन्त्रीहरूको प्रारम्भिक सूची देख्ने बित्तिकै धेरै जनाले टिप्पणी गरेका थिए, ‘अनुभव नभएकाको हातमा महत्त्वपूर्ण मन्त्रालय दिइयो । जिम्मेवारी पुरा गर्न कठिन छ ।’ महिना दिन पनि नबित्दै मानिसहरूको त्यो आशङ्का मात्रै सत्य बनेन की नेपालमा चर्चित अर्को उक्ति पनि चरितार्थ भयो- केटाकेटी आए, गुलेली खेलाए, मट्याङ्ग्राको सत्यानाश । 

हो, टेलिभिजनबाट डंका पिटेर लोकप्रिय बन्दै ठिक मौकामा दल खोलेर ढोक्सेमा राम्रै माछा पार्न सफल गृहमन्त्री रवि लामिछानेले मट्याङ्ग्रा सिध्याउने तर, सिकार भने नमार्ने लक्षण देखाए–विमान दुर्घटना हुँदा सार्वजनिक बिदा दिएर ।

मन्त्रीपरिषद्ले नै निर्णय गरेर दोष आफूले मात्रै नभोग्ने तर, जस पाइहालियो भने त्यो चाहिँ आफ्नै खल्तीमा मात्रै थाप्ने उनको रणनीति भने प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल प्रचण्डको अति भावुकताका कारण सफल बनेको छ । त्यसैले अहिले सामाजिक सञ्जालदेखि सार्वजनिक टिप्पणीहरूमा भइरहेको सार्वजनिक बिदाको विरोधको निशानामा सिङ्गो सरकार छ, लामिछाने मात्रै छैनन । 

यहाँ लामिछानेलाई मात्र किन केन्द्रमा राख्न खोजिएको हो भने उनलाई त्यो ठाउँमा पुर्‍याउने मध्येका अधिकांश मतदाता युवा हुन् । उनीहरूले पुरातन राजनीतिक लाभ हानी भन्दा बाहिर निस्केर रविले व्यवहारिक र मुलुकको सर्वागिंन हित हुने मात्रै निर्णय गर्छन् भन्ने विश्वासका आधारमा मत दिएका थिए । तर, उनीप्रतिको त्यो आशामा माघे सङ्क्रान्तिकै दिन तुसारापात भएको छ । 

विमान दुर्घटनाको खबर सुन्नेवित्तिकै बसेको मन्त्रीपरिषद्को बैठकले केही कडा र आम मानिसले सही भन्न सक्ने खालको निर्णय गर्ला भन्ने अपेक्षा थियो । तर, त्यस विपरीत उनीहरूले केटाकेटी निर्णय मात्रै गरेनन् सर्वाधिक सुरक्षित मानिने हवाई यात्रालाई नेपालमा दिन प्रतिदिन अविश्वसनीय बनाउँदै गएका विमान कम्पनीहरूलाई नै राहत मिल्ने खालका निर्णय गरेर बैठक सम्पन्न गरे । 

आठ महिनाको अवधिमा एउटै कम्पनीको दुई वटा विमान दुर्घटना हुनु सामान्य कुरा होइन । तर, यती एयरलाइन्सका विमानहरू एक पछि अर्को गर्दै दुर्घटनामा परिरहेका छन् । सन् २००० यता मात्रै यो एयरलाइन्सका ६ वटा विमान दुर्घटनामा परिसकेका छन् । तथापि यती एयरलाइन्सले हवाई यात्रा सुरक्षाका लागि कति गम्भीरता देखाइरहेको छ भन्नेबारे कसैले चासो देखाएको छैन । 

कारण स्पष्ट छ, नेपालका व्यापारीहरू विशेषहरू एयरलाइन्सका मालिक त्यसमा पनि यतीका साहु राजनीतिकरुपमा संरक्षित नै व्यक्ति हुन् भन्ने कुरा सुझाइराख्नु पर्दैन । त्यही आडमा उनीहरूले सरकारका सार्वजनिक जग्गामा कब्जा जमाइरहेकै अवस्था छ । गोकर्ण रिपोर्टदेखि हायात रिजेन्सीसम्म पनि गैर कानुनी कब्जा जमाएर ब्रह्मलुट मच्याइरहेकाहरुले पैसा मात्रै कमाउने उद्देश्यबाट सञ्चालन गरेको यती एयरलाइन्सले ठूलो संख्यामा यात्रुहरूको ज्यान लिँदै आइरहेको छ । 

आकाशमै रहँदा प्लेनमा आगोको झिल्को देखिएको भन्ने भनाइदेखि कतै विमान को– पाइलट (सहचालक)ले ल्यान्डिङ गर्न खोज्दा दुर्घटना भएको होइन भन्ने आशङ्कामा यतीको द्रव्य मोहको गन्ध आउँछ । 

के उनीहरू उडिरहेको विमानमा पाइलटको तालिम चलिरहेको छ भन्ने जानकारी यात्रुहरूलाई यती एयरलाइन्सले दिएको थियो ? यदि थिएन भने को पाइलट अञ्जु खतिवडाको उडान र अवतरणको सङ्ख्या पुरा गर्ने नाममा त्यति धेरै यात्रुहरूको ज्यान जोखिममा किन पारियो ? सो उडान अनुभवी पाइलट कमल केसी कै क्याप्टेन सिपमा अर्थात् पूर्णरुपमा उनकै नियन्त्रणमा रहेको भन्ने विश्वासमा उडिरहेका यात्रुहरूमाथि जुन अक्षम्य अपराध भयो त्यसको जिम्मेवारी कसले लिने ?  

यदि साँच्चै गम्भीरता नै थियो भने सरकारले यी र यस्ता धेरै प्रश्नहरूको जवाफ नपाउन्जेल, यतीका सबै विमानहरूको अन्तर्राष्ट्रिय विज्ञहरुद्धारा प्राविधिक परीक्षण नहुन्जेल, सो विमान कम्पनीमाथि कडाइका साथ पेस हुनु पर्थ्यो । यती एयरलाइन्सका सबै विमानहरूलाई ग्राउण्डेड गर्नु पर्थ्यो । कम्पनीका मालिक र उच्च प्रशासकहरूले वकिलहरूको सल्लाह लिने र अनेकौँ कथा रच्ने समय पाउनु पूर्व नै नियन्त्रणमा लिएर सोधपुछ र छानबिन सुरु गर्नु पर्थ्यो । 

तब न हुन्थ्यो देशमा रवि लामिछाने गृहमन्त्री भएको अनुभूति । मुलुक वास्तवमै जिम्मेवार र सही व्यक्तिहरूको हातमा पुगेको महसुस । तर, खुब गम्भीर भएको देखाउन सरकारले सार्वजनिक बिदा दियो । र, अन्ततः त्यही नै भयो जुन यो टिप्पणीको सुरुवातमा भनिएको छ, ‘मट्याङ्ग्राको सत्यानाश !’