एजेन्सी । आज हिन्दी सिनेमाका एक उत्कृष्ट हास्य कलाकार जोनी वाकरको २० औं पुण्यतिथि हो। जोनी वाकर ५०(६० को दशकमा हरेक प्रोडक्सन हाउसबाट मागमा थिए। फिल्ममा उनीमाथि एक–दुई गीत पक्कै खिचेका थिए ।

गुरु दत्तको हरेक फिल्ममा उनको भूमिका निश्चित थियो । उनको वास्तविक नाम बदरुद्दीन जमालुद्दीन काजी थियो। उनले एक अल्कोहलको भूमिका यति राम्रो तरिकाले निभाउँथे कि गुरु दत्तले उनको मनपर्ने व्हिस्की ब्रान्डको नामबाट उनको नाम जोनी वाकर राखे।

फिल्ममा आउनुअघि उनले बुबालाई सहयोग गर्न आइसक्रिम पनि बेचेका थिए । कहिले मान्छेलाई हँसाएर पनि पैसा कमाए । सुटिङका ​​क्रममा उनी अभिनेत्री नूरजहानसँग प्रेममा परे । त्यसपछि परिवारका सदस्यको विरुद्धमा गएर मस्जिदमा विवाह गरे । जोनी वाकरको सल्लाहमा शम्मी कपूरले पनि गीता बालीसँग मन्दिरमा विवाह गरेका थिए ।

साउथमा फिल्म बन्न थालेपछि उनले साउथको फिल्म साइन गरे । सुटिङका ​​लागि मद्रास जाँदा उनका तीनजना प्रियजनको मृत्यु भयो । यसपछि उनले मद्रासलाई आफ्नो लागि अशुभ मानेर त्यो फिल्म पनि छोडे । ३३ वर्षपछि कमल हासनको आग्रहमा उनी सुटिङका ​​लागि मद्रास गए ।

इन्दौरमा जन्मेका जोनी वाकरको बाल्यकाल अन्य बच्चाहरू जस्तै सामान्य थियो। उनमा सानैदेखि हाँस्ने कला थियो । सानै उमेरमा मानिसहरूलाई हँसाउनका लागि यस्ता जोकहरू फेला पार्नुहुन्थ्यो कि मानिसहरू हाँसेर आँखा चिम्लाउने गर्थे।

उनका बुबा कपडा मिलमा काम गर्थे। एक दिन अचानक मिल बन्द भयो । परिवारमा आर्थिक संकट आयो । बुवा धेरै दिनसम्म अर्को जागिरको खोजीमा भौंतारिनुभयो, काम नपाएपछि आशा लिएर नासिक प्रस्थान गरे ।

त्यतिबेला जोनी वाकर १४ वर्षका थिए । बुवासँगै उनले परिवारको जिम्मेवारी पनि काँधमा लिएका थिए । उनको पहिलो काम आइसक्रिम बेच्ने थियो। उनी आइसक्रिम बेच्न साइकलमा १४–१५ किलोमिटर जान्थे । यो कामसँगै उनले तरकारी बेच्ने र अण्डा बेच्ने काम पनि गरेका छन् ।

यो काम गर्दै गर्दा भित्तामा फिल्मका पोस्टर देख्दा मन लाग्थ्यो मेरो जस्तो अनुहार भएको अभिनेता कस्तो बन्छ ? तर, यो अवधिमा उनले भेटेका मानिसहरुको बडी ल्याङ्ग्वेज नक्कल गर्थे । जुन पछि उनको कमेडीमा प्रस्ट देखिन थाल्यो ।

१९४२ मा, जोनी वाकर सम्पूर्ण परिवार संग मुम्बई गए। यहाँ तिनीहरूले फेरीहरू स्थापना गर्थे। उनी मुम्बईको माहिम क्षेत्रमा बस्थे । मेला लाग्दा आफ्नो अभिनयले जनतालाई हँसाउँथे । त्यसको सट्टा पनि पैसा कमाउने गर्थे । यससँगै उनले केही साइकल स्टन्ट पनि सिके । उनलाई फिल्ममा काम गर्ने मौका मिल्छ र सुटिङका ​​लागि स्टन्ट चाहिन्छ भन्ने विश्वास थियो ।

उनको यो सबै काम चलिरहेको थियो कि बुबाले उनलाई सरकारी यातायातमा जागिर दिन प्रहरीलाई सिफारिस गर्नुभयो। पुलिसले आफ्नो बुबाको लागि यो काम गर्यो र जोनी वाकरलाई सरकारी बसमा कन्डक्टरको जागिरको प्रस्ताव आयो । तर त्यहाँ समस्या थियो।

यो काम पाउनुअघि उनले मेडिकल टेस्ट गराउनुपर्ने थियो । यस परीक्षणमा आफ्नो आँखाको पनि परीक्षण गरिने थाहा पाएपछि उनी आत्तिए । वास्तवमा, जब उनी जवान थिए जब उनको आँखामा केही समस्या थियो। उसले नजिकैको डाक्टरलाई देखायो । डाक्टरले भोलिपल्ट फेरि आँखाको ड्रप हालेर औषधि लगाउन बोलाए । भोलिपल्ट जाँदा डाक्टर उपस्थित थिएनन् । कम्पाउण्डरले उनको आँखामा गलत औषधि हाले, जसले गर्दा उनको रेटिना बिग्रियो । यही कारणले गर्दा उनले टाढाका चीजहरू स्पष्ट रूपमा देख्न सकेनन्।

यो समस्याबाट छुटकारा पाउन उनले एउटा उपाय अपनाए । परीक्षण गर्ने दिन बिहानै नै मेडिकल क्याम्प पुगेका थिए । उनले त्यहाँका कर्मचारीसँग मित्रता राखे र अनुसन्धानका क्रममा बोर्डमा देखाउने सबै चिठ्ठीहरू कण्ठ गरे। जब डाक्टरले उनलाई जाँच्न थाले, उनले सबै अक्षरहरू ठीकसँग लेखेपछि उनको काम पक्का भयो। बस कन्डक्टरको काम गरेबापत उनले मासिक १६ रुपैया पाउथे ।

एक दिन जोनी वाकरले बस कन्डक्टरको रूपमा काम गर्दा अभिनेता निसार अहमद अन्सारीलाई भेटे। त्यसपछि उनको कारणले जोनी वाकर फिल्म स्टुडियो आउन थाले। स्टुडियोमा आएर मान्छेलाई हसाउने काम चलिरहेको थियो । बिस्तारै उनलाई फिल्ममा क्राउड रोल अफर आउन थाले ।

यसैबीच उनले अभिनेता बलराज साहनीलाई भेटे, जसले उनको प्रतिभाको धेरै प्रशंसा गरे। जनतालाई हँसाउन आफ्नो प्रतिभा खेर नफालाउन पनि निर्देशन दिए । देव आनन्दद्वारा निर्मित, बाजीको कथा गुरु दत्त र बलराजी साहनीले लेखेका थिए। कथा लेख्दा, उनले जोनी वाकरलाई दिमागमा राखेर एउटा क्यारेक्टर लेखे, तर सबैभन्दा ठूलो मुद्दा जोनी वाकरलाई कास्ट गर्न निर्माण टोलीलाई कसरी मनाउने भन्ने थियो।

बलराज साहनीले कथा रच्छन्। एक दिन फिल्मसँग सम्बन्धित सबैजना स्टुडियोमा बसेर सुटिङको तयारी गरिरहेका थिए । त्यसपछि जोनी वाकर मदिराको भेषमा आए। उसले यस्तो काम गर्न थाल्यो कि सबै हाँस्न थाले । करिब आधा घन्टापछि गुरु दत्तले स्टुडियोका कर्मचारीलाई यस रक्सीलाई बाहिर निकाल्न भने, अब धेरै भयो । त्यसमा बलराज साहनीले जोनी वाकर तर्फ इशारा गर्दै भने– अब तिमी यो नाटक अन्त्य गर ।

त्यसपछि उनले जोनी वाकरलाई सबै मानिसहरूसँग परिचय गराए र भने( मैले यो गर्न भनेको थिएँ ताकि तपाईंहरूलाई जोनीको प्रतिभाको बारेमा थाहा होस् र तपाईंले उनलाई फिल्ममा कास्ट गर्न सक्नुहुन्छ। जोनीलाई कास्ट गर्न सबै सहमत छन्। यसरी जोनी वाकर फिल्म बाजीका लागि छनोट भए ।